نه!،
من هرگز به شما ایمان نداشته ام...
و بهشت شما که چون حرمسرایی کثیف و نم آلود
با دخترکان برده باکره که چون کرم هایی شهوانی
بر روی عسل می غلتند...
هرگز مرا نفریفته است!...
شما را...به بیهودگی پوچ باورهایتان که در هیچ کتاب علمی ساده!
ثبت نخواهد شد، رها خواهم کرد
و در دشت های بهشت آزادی خواهم رقصید
و شاهد باشید که شما هرگز روح مرا
در اعتقادات به خون نشسته خود تسخیر نکرده اید
