Σκεφτόμουν ότι από τη στιγμή που άρχισα να γράφω για μουσική, αλλά και πιο πριν ακόμα σαν ακροατής, fan, κτλ, με ενδιέφερε ένα όχι και τόσο συγκεκριμένο είδος μουσικής που όμως είχε αρκετά συγκεκριμένα χαρακτηριστικά.
Αποφάσισα πως ήθελα να μαζέψω όλα αυτά σε ένα χώρο και να κάνω μια χαρτογράφηση αυτής της μουσικής. Η μουσική αυτή θα μπορούσε να έχει αρχή το “Laughing Stock” των Talk Talk ή το “Spiderland” των Slint. Το “Bad Moon Rising” των Sonic Youth ή το “Closer” των Joy Division. Μετά σκέφτομαι ότι θα μπορούσε να αρχίζει με το “Tago Mago” των Can ή το ομώνυμο των Neu!.
Αναζητώντας τα κοινά χαρακτηριστικά της θα λεγα ότι ήταν πάντα μια μουσική που ήθελε να είναι “μετά” (post που λένε). Ήθελε να δημιουργεί κάτι καινούργιο και όχι να αναπαράγει...Σήμερα, κυρίως λόγω ιντερνετ, οι διάφοροι ήχοι έχουν ανακατευτεί πολύ και ίσως αυτό έχει οδηγήσει μεγάλο μέρος του κοινού να στραφεί περισσότερο σε σχήματα που επιλέγουν να αναπαράγουν παλιότερους ήχου
