…maar hoe was het ook al weer net na de oorlog. Het optimisme van de jongeren, het absolute geloof in de vooruitgang tegenover de getraumatiseerde zwijgende generatie die het liefst helemaal niet bewoog.
En zeker niet naar voren. Kon niets goeds van komen. Kortom, de jaren 50, waar we zo ontzettend naar terug verlangen. “Buiten huilt de wind om het huis maar geluk was heel gewoon” Wel mooie muziekjes.
