Θυμάμαι βέβαια τον Μπάμπη Αργυρίου που δεν ήθελε στο περιοδικό του θεούς και δαίμονες, ούτε τα σύμβολα τους. Τα είχανε λυμένα όλα αυτά οι πάνκηδες από νωρίς, αλλά θυμάμαι επίσης την αξία που είχε να περνάει στους νέους ανθρώπους αυτά που έζησε, έμαθε και πίστευε ότι άξιζε να συναντήσουν και αυτοί. Πάντα όμως με αγάπη, δημιουργικότητα και διακριτικότητα και όχι με επιβολή, lifestyle και λατρεία. Πάνω από όλα όμως με υπομονή και επιμονή, τα οποία ελπίζω να κρατήσω καλά για το νέο έτος και τα εύχομαι σε όλους. Κάποτε μπορεί να είχε κάποιο νόημα οι καλλιτέχνες να βγάζουν τραγούδια για τις γιορτές, μπορεί στην αρχή σε αντιδιαστολή στα εμπορικά pop, μετά σε αντιδιαστολή στο όλο εγχείρημα. Πάντα κάτι μένει από την μουσική και για όσους δεν έχουν δώρα φέτος στις γιορτές, ελπίζω να πάρουν κάτι από το δίωρο που ακολουθεί.
